Het paradijs bestaat en ligt in Zevenbronnen

Zevenbronnen behoort tot de oudst beschermde landschapszichten in Vlaanderen. Maar de helling ten noorden van de idyllische vijvers ligt op het grondgebied van Braine L’Alleud en daar vond niemand het nodig wat dan ook te beschermen. Villa’s rezen er als paddenstoelen uit de grond. Logisch ook: wie wil er vanuit zijn living geen zicht op het paradijs? De pittoreske paden die vroeger de dorpskernen van Alsemberg en Sint-Genesius-Rode met deze plek verbonden, verdwenen een na een onder stijlvol baksteen en beton. Een spijtige zaak, als u het mij vraagt.

Het heeft een tijd geduurd voor ik van deze plek ben gaan houden. Maar nu vind ook ik het een stukje paradijs, net als als al die rijkelui én de Augustijnerkanunniken, die hier in de Middeleeuwen een priorij stichtten. Zij damden de vele bronnetjes af tot vijvers en voorzagen zich op die manier van alle nodige ingrediënten voor hun visrijk dieet. Voor de rest baden zij tot God voor het zielenheil van al wie hen een fikse dotatie gunde. Tot op een dag de Franse revolutionairen langskwamen. Die konden zoveeel heiligheid in het bos moeilijk verdragen en braken de boel af. Enkel de vijvers bleven bestaan, evenals de ommuurde kloosterhoeve. Deze paalt aan een onwaarschijnlijk knoestig kasseiweggetje. Moesten ze de Brabantse Pijl hier langs sturen, dan zou  het hele peloton lek rijden.

Om te wandelen bieden vooral de sterk golvende landschappen ten zuiden en westen van de vijvers interessante mogelijkheden. Pittoreske paden zoeken er aansluiting met het Hallerbos, wijd en zijd bekend omwille van zijn bloemenpracht in het voorjaar. Maar is het Hallerbos in de lente soms even druk als de Meir, langs de vijvers van Zevenbronnenkan je nog in alle rust tegen een eeuwenoude beuk aanschurken en een uiltje knappen. Wat ik dus ook gedaan heb. En wat fotootjes genomen. En een wandelingetje gemaakt. De beschrijving volgt hierna.

Wegbeschrijving

Voor kaart: klik hier

Vertrekpunt: bedevaartskerk Alsemberg

Langs zuidzijde van kerk de majestueuze trap afdalen. Beneden links. Even verder rechts smalle Kloosterstraat nemen. Altijd rechtdoor. Voor ons zien we reeds ons volgende doel: de dorpskerk van St Genesius Rode. Voorbij OLV-college rechtsaf naar kerk die we langs koorzijde passeren. Rechtdoor langs bib en Aldi naar verkeerslichten. Oversteken, rechtdoor en enkele meters verder rechts een smal straatje nemen. Ter hoogte van bosje slaan we links een pad in dat door de vallei van de Kwadebeek loopt. Naar verluidt is de vroedmeesterpad hier heer en meester. Ik heb ze echter niet gezien.

• Bij splitsing nemen we pad dat rechts beek blijft volgen. Bij dwarsweg vervolgen we onze weg, die links van een speeltuintje verder loopt, nog steeds parallel met de beek. Even verder bocht de weg naar rechts, steekt de beek over en gaat klimmen. Daar is het uitkijken naar een smal pad dat links door de velden voert. Aan het einde daarvan neemt u de verharde weg links. Waar die bij een bos rechtsaf buigt, neemt u het smalle pad links langs de bosrand. U krijgt nu erg mooie zichten op de Kwadebeekvallei. Bij volgende T, daalt u links de vallei in tot aan de 18de-eeuwse hoeve Ten Houte (aan de overzijde van de beek).
• Schuin tegenover de toegangspoort neemt u de brede bosweg die de beek volgt. Een eindje verder stijgt die door een droog valleitje naar een plateau. Links in de verte ziet u de zoom van het Zoniënwoud. Op het einde van de weg, komt u bij een T. Rechtsaf daar. Maar vooraleer dit te doen, zou ik aanraden enekel meters rechtdoor te lopen naar de rand van het veld, waar u de kerkjes van Eigenbrakel en Waterloo ziet, evenals de Leeuw van Waterloo. De grote hoeve voor u behoorde ooit toe aan de St Gertrudisabdij van Nijvel.
• We volgen nu een schaduwrijke dreef die een eindje verder naar rechts knikt. Waar ze een andere landweg kruist, neemt u links het smalle pad door de velden. Altijd rechtdoor daar, tot op het asfalt. Rechtsaf nu, door een bescheiden villawijk, genoemd naar de Kluis die een eindje verder langs de drukke Alsembergse steenweg staat. U dwarst de steenweg om een sjieke maar saaie villawijk in te lopen. Hou daar zoveel mogelijk rechts. Na een kilometer draaien en kronkelen verlaat u de wijk en daalt u, nog steeds zoveel mogelijk rechts houdend, een mooie vallei in. U herkent de roodwitte GR-tekens. Volgen maar. Weldra loopt u door een  stemmig stuk bos, met rechts van u een golfterrein. Op het eind komt u op een T, waar u de GR-route verlaat en dus rechtsaf slaat. Zo bereikt u de vijvers van Zevenbronnen.
• U houdt de vijver aan uw linkerzijde en draait er zo omheen, tot bij de oude molen (nu bar-restaurant). Een 100-tal meter daar voorbij neemt u even afscheid van de vijvers en slaat u rechts een bijzonder stemmig pad in dat door een diep ingesneden valleitje loopt. Het pad mont uit op een verharde weg, waar u de eerste landweg links neemt  die de helling opklimt. Altijd links aanhouden nu. U kruist zo een bescheiden gehuchtje, komt finaal op een T uit en neemt daar de karaktervolle weg die links terug de vallei van Zevenbronnen indaalt. vergeleken bij de kasseien die u hier onder de voeten krijgt, is de Muur van Geraardsbergen een gladde asfaltstrook.
• Afdalend komt u rechts voorbij de hoevegebouwen die ooit deel uitmaakten van de priorij van Zevenbronnen (net als de vijvers trouwens, die dienst deden als visvijver). Net voor u aan de eerste vijver komt, wandelt u links een wei langs het water in.  Mocht er zoiets bestaan als een paradijs op aarde, dan is het volgens mij wel hier. verder de wei doorlopend, komt u bij een schitternde bronbosje. Aan de andere kant daarvan wacht opnieuw een stuk wei met aan het eind daarvan opnieuw de vijvers van Zevenbronnen. Die volgt u nu  tot voorbij de molen (dezelfde van daarnet), om vervolgens links af te slaan. Dan neemt u de eerst weg rechts, omhoog door een villawijk. 
• Vervolgens neemt u de eerste weg links. Die maakt een scherpe bocht naar rechts en komt even verder uit op een T. Linksaf daar en opletten, want de Sparrendreef (eigenlijk niet meer dan een pad)  aan uw rechterkant loopt u zo voorbij. De dreef daalt steil de vallei in. Beneden komt u op asfalt terecht. Rechtsaf en onmiddlijk opnieuw rechts, de Oude Nijvelse Baan in, die vrij pittoreske de heuvelwand volgt. Bij de eerstvolgende splitsing kunt u zowel links als rechts, beide stukken komen even verder terug samen. Neem vervolgens de brede dwarsweg die links de vallei in daalt. U kruist nu de drukke weg Dworp-Alsemberg.
• Rechtdoor lopend komt u in een karaktervol straatje terecht (eigenlijk het verlengde van de oude Nijvelse Baan) , dat verder de vallei volgt. De weg versmalt tot een pad en passeert een oude kartonfabriek, een merkwaardig stukje industriële archeologie. Daar voorbij blijft u rechtdoor lopen. De weg draait rond het fabriekje, u kruist een beek  en komt enkele meters verder op het asfalt terecht. Rechtsaf daar en onmiddelijk links, omhoog door de Molenstraat. Vervolgens loopt u rechts de Diepestraat in, een sfeervolle weg die u terug naar het centrum van Alsemberg brengt. Daarvoor hoeft u beneden nog enkele tientallen meters een drukke weg naar rechts te volgen, om vervolgens via een smal steegje links terug bij de monumentale toegangstrap van de bedevaartskerk te belanden.

Deze wandeling is perfect te combineren met De Schat van Beersel.

~ door girardo op april 18, 2009.